Vers in de keuken

Jeremy tijdens het vragenvuur

Een interview met Jeremy Bos. Jeremy alias Jerry zit in de backstage, achter de keuken, in een vergadering en er wordt mij verteld door opperkeukenhoofd José Schuijt dat ik maar even 5 minuten moet wachten. 5 minuten later vraag ik Jeremy of hij een rustig plekje wil opzoeken. Een korte check: ”Die meiden redden het nu wel even”. De zorgzame man.

Jeremy, wat vreet je allemaal uit?
Ik doe de backstage-horeca. We zorgen in de backstage met een kleine groep mensen voor eten, drinken en heel erg belangrijk met dit weer: Een schone Waldo (de”woonkamer” van de backstage – red). Daarnaast wordt er gezorgd voor koek, snoep, limonade, koud bier en brengen we ijsjes rond.

Tof, dat smaakt naar meer. Wat vind je er allemaal van?
Fantastisch! Een voorbeeld van wat ik er zo leuk aan vind: Vanmiddag bracht ik ijsjes rond over het terrein waar hard werd gewerkt, je ziet iedereen daar gewoon kapotgaan, maar wel doorgaan in de hitte. Ik maak de medewerkers dan blij met die ijsjes! Je ziet het aan ze, het draait allemaal om de koppies blij houden. Zo simpel is het.

Je staat tijdens de festivaldag van 4 juli om 20.00 in de Textcaravan, wat ga je daar doen?
Ik ga er verhaaltjes en versjes vertellen en ik word geïnterviewd door Matthijs
(van text). Dit is dus eigenlijk een soort generale repetitie voor mij.

Dus je schrijft versjes en verhaaltjes, hoe lang al?
Ik denk dat ik nu al 15 jaar schrijf, maar het is niet voor publicatie en ik treed er ook niet mee op of iets dergelijks.

Hoe ben je hier dan als artiest op het festival terecht gekomen?  
Ik heb altijd al meegeholpen bij Young Art Text en ook weleens een verhaal voorgedragen tijdens een Young Art Text editie. Dit jaar werd ik door het Text-team gevraagd of ik het wilde afsluiten!

Dat heb je goed voor elkaar! Heb je nog een bijzondere reden waarom je schrijft?
Het is therapeutisch en leuk. Het gaat bij mij vooral om de momenten. Zo beschrijf ik bijvoorbeeld het moment dat een meisje met haar haar speelt. Dat vind ik mooi: Hoe haar vingers als een soort wind door de haren heen gaan. Laatst zag ik op de universiteit een prikboordbericht waar iemand ”S.V.P.” had doorgestreept en er ”A.U.B.” van had gemaakt. Daar schrijf ik dan over.

Ik ben benieuwd naar de momenten die je het publiek gaat meegeven aankomende zaterdag. Laatste vraag: Hoe voelt het om als zowel medewerker als artiest op het festival aan de slag te zijn?
Ik vind het vooral erg leuk om te doen en op dit moment ben ik er vooral voor de opbouw. De koppies blij houden! Dat is mooi.

Van waar we zaten zag Jeremy, Hella Eland aan het werk in de Cantina Camille. ”Hella! Heb je water?!” Hella had geen water. ”Ik ben een beetje ieders moeder.” En zo eindigde het interview. Jerry ging water halen voor Hella en hield zo weer een koppie blij.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>