Geen fake bij The Supermoon

The Supermoon speelt het Young Art Festival publiek warm voor de avond. Door: Mirte Brethouwer

The Supermoon speelde 3 juli om 17:45 op de Young Art Stage. Ze zijn wat onbekend in de regio, maar daar kan na dit optreden verandering in komen, want wat heeft die band een professionele verrassing neergezet voor het zonnebadende publiek.

Glijdende funk
De vijfkoppige band loopt rustig het podium op en positioneert zich terwijl ze comfortabel uitkijken over het veld. “Nu komt de Supermoon Groove”, zegt de zanger, waarna vrijwel direct de toon wordt gezet voor de rest van het optreden. Funk is duidelijk de hoofdnoot die gespeeld wordt. Kalm aan glijdt er een funky vibe vanaf het podium over het publiek. Met het zangkoordje “Supermoon’s gonna funk it up” wordt de gezette toon bevestigd. De toetsenist zet hier en daar een 80′s synth-sound in, wat voor nostalgische gevoelens zorgt. De zanger danst alsof hij al jaren op funkmuziek aan het dansen is en vertelt ons dat ze “straight out of Enschede” komen.

Here comes Fat J!
Na de opening vliegen de funkvariaties het publiek om de oren. Een van de nummers die opvalt is ‘Fake It’. De zanger vertelt dat de band eigenlijk helemaal geen funkartiesten betreft en dat het nummer daarom de bovengenoemde titel heeft. “We’re gonna fake it” zingen ze in een drie koppig koortje, maar daar was weinig van te geloven. De band speelt retestrak. De bassist en drummer zijn goed op elkaar ingespeeld en de gitarist en bassist versterken zo nu en dan op een indrukwekkende manier elkaars loopjes. “Here comes fat J!” schreeuwt een van de bandleden waarna de toetsenist zijn 80′s sound weer aanzet en bijna weg lijkt te vliegen. Om vervolgens binnen een halve seconde terug te vallen in het strakke patroon waar de rest van de band nog in zat. Hoezo fake? Dit is echt! Echt!

Sexy
“Clap your hands now!” zingt de band, wat enigszins cliché maar toch zeer vermakelijk blijkt te zijn. Tot daar ineens een sterk staaltje zangtechniek tevoorschijn komt. De volledige band en zanglijnen beginnen aan een solo waarin de zang en muziek elkaar kopiëren in een reeks indrukwekkende scat-achtige loopjes. Met amper rust verandert de sfeer op het podium en wordt het spannend. James Bond- spannend. Een Bond achtig thema wordt zachtjes en oh zo sexy ingezet. Vooral de zanglijnen hierin zijn erg aantrekkelijk en versieren het publiek met gemak en laat iedereen met een glimlach achter.

Lees hier het allereerste interview met The Supermoon.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>