Proost op wat er morgen niet is

Door Mirte Brethouwer

Er was wat verwarring ontstaan: Marco Martens, het is theater, maar op een muziekpodium? De omschrijving maakt het ook niet veel duidelijker: woordkunst, met multimuzikanten. Toch klopt deze beschrijving wel, Marco is rapper, zanger en dichter. Hij draagt zijn teksten afwisselend voor, met of zonder muzikale begeleiding. Tekst wordt afgewisseld met de muziek van de gitaristen, die in het stuk HARM ook enkele andere instrumenten oppakken.

 

Marco vertelt over zijn ontmoeting met een oud klasgenootje. het is een oppervlakkig gesprek, over hypotheken en kinderen, auto’s en het leven. Dat het raar kan lopen. ‘Een heel gesprek en dat zonder contact te hebben’ zingt Marco. Hij vertelt op associatieve wijze, zoals gedachten soms rare sprongen maken en dingen die schijnbaar niet gerelateerd zijn maar toch goed passen. ‘Ze heeft verhalen, maar geen kind aan mij.’

Het gaat over de gedachten, de kleine ergernissen –‘niemand nam de madame jeanette’- en over dingen achterlaten. Aan het eind pakt de taalkunstenaar zelf ook de gitaar op, om de monoloog met harde muziek uit te luiden. Martens zong iedereen toe om een proost uit te brengen op wat er morgen niet is. Vandaag is het alweer de laatste dag Young Art. Proost!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>