Willem en Anouk onder de douche

Willem Bosch en Anouk Kemper lezen voor in het Texthuisje

Ik ben een beetje verliefd op Willem Bosch. Sinds vandaag. Want Willem fluisterde in mijn oor, over zijn Leslie, voor wie hij een tv verkocht zodat ze langer bij hem kon blijven, jaren geleden. En daarna over zijn vrouw, naar wie hij kijkt in haar slaap. Omdat hij haar neus en mond dicht wil knijpen. Willem las vanaf zijn troon in de Toren van Babbel voor uit zijn debuut Op zwart dat in oktober zal verschijnen. Na de tirade op de Toren, waar hij overigens de lachers op zijn hand had, trad hij nog op in het Texthuisje, dat dit jaar betoverend mooi is, aldus meneer Bosch.

In een overvol Texthuisje trad Willem Bosch later op, samen met Anouk Kemper. Anouk las voor uit het manuscript van haar tweede roman in wording. Ze heeft het manuscript net teruggekregen van haar redacteur. ‘Het voelt alsof iemand je kind een paar klappen verkoopt en zegt dit is niet goed, dit is niet goed.’ Desalniettemin slaat haar verhaal aan bij het publiek. Het gaat over een meisje in een Japans badhuis. Ze wacht op haar vriend, die uiteindelijk niet meer komt opdagen.

Willem vertelt over een leraar die elke week zijn klas moet evacueren voor een rampenplan. Daarna mag het publiek vragen stellen aan de auteurs. ‘Hoeveel uur per dag schrijven jullie?’
Anouk: ‘5 à 6,’ denk ik.
‘Als ik al één uur op een dag schrijf, denk ik al van: Zo!’ zegt Willem met opgetrokken wenkbrauwen. ‘Het is een illusie dat een schrijver de hele dag schrijft, dan word je gek. Je moet ook ideeën opdoen.
Anouk: ‘Zoals onder de douche. De beste ideeën komen onder de douche.’
Willem: ‘Ik douche ook heel veel.’

Eerder die dag had Willem Bosch succes vanaf de Toren van Babbel

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>