Lepels, jouw eerste oester en Jezus

Tsjtske Jansen in de Toren van Babbel

‘Wie heeft er nooit een lepel gekocht?’ Sommigen steken hun hand op. ‘Dat kan echt niet,’ oordeelt dichteres Tsjitske Jansen. ‘Weet je hoe vaak je een lepel gebruikt? Elke dag. Al vanaf dat je heel klein bent.’ Dan volgt een gedicht over lepels en nog vele andere zaken. Tsjitske weet alles perfect op te schrijven en kijkt naar alles op een andere manier. Zo vraagt Tsjitske zich af wat Jezus niet heeft gedaan. Hij heeft nooit een boek geschreven, gedoucht, en nog nooit voetbal gekeken. En zou Jezus bij De Wereld Draait Door komen?

De boodschap die in haar gedichten lijkt te zitten, is dat je door anders naar dingen te kijken, ook je gedrag en houding anders kunnen worden. Zoals wanneer de ordehandhaving langskomt. De ordehandhaving had de volle vuilniszakken, die Tsjitske naast de afvalcontainer had neergelegd, opengemaakt om haar adres te vinden. Als de afvalcontainer vol is moeten volle vuilniszakken terug naar huis, dus Tsjitske kreeg een boete van de ordehandhaving. Ze bleef vrolijk en wenste de heren een fijne dag. Dit lukte Tsjitske omdat ze eraan denkt dat de mannen van ordehandhaving wel voor hun baan vuilniszakken doorzoeken. Dan ga je er anders tegenaan kijken.

Zoals ‘de eerste oester’. De eerste oester van Tsjitske was lekker. Je kan bijvoorbeeld dan elke oester erna een teleurstelling vinden, omdat die eerste zo lekker was. Gelukkig gebruikt Tsjitske haar eerste oester om te onthouden hoe lekker oesters zijn. Met Tsjitskes gedichten leer je naar alles anders te kijken.

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>