Lach, huil en stem bij YAKFA!

De mobiele YAKFA bioscoop op Young Art Festival 2012

Diep in Park Westerhout, bij de ‘beruchte’ Heksenkring, staat de witte container met rode deuren van de Young Art Korte Film Award (YAKFA). Je verwacht het niet, maar zodra je de deur binnen stapt,  beland je in een ware bioscoop.

In deze kleine ruimte die voorzien is van echte luie bioscoopstoelen, worden in afwisselende shifts drie films van amateurproducenten getoond dan wel de drie films van semi-professionele producenten. Alle zes de makers van de vertoonde producties zijn finalisten van YAKFA, dat onderdeel is van Young Art. Laat je amuseren, beroeren, inspireren en confronteren door deze filmproducties die elk niet langer duren dan twintig minuten. En vergeet natuurlijk niet het stemformulier in te vullen!

Isis
De eerste film die het publiek vanuit hun luie rode stoelen krijgt voorgeschoteld, is de publieksfavoriet Isis van Laura Torenbeek. Voor elke vrouw met één of meerdere zussen, is het verhaal zeer herkenbaar. Isis is een meisje van acht jaar en heeft haar oudere zus van Amber (15) op een hoog voetstuk staan. Dolgraag wil ze de grotemensendingen doen die Amber ook doet, maar het kleine meisje wordt telkens afgewimpeld. Wanneer Amber op stap gaat met haar vriendinnen, slaat Isis haar slag. Stiekem glipt ze de kamer van Amber in, om zich daar compleet uit te leven en nog even niet te denken aan de grotemensenreactie van haar zus.

Rika en ’t Mannetje
Deze documentaire van Ellen Vloet vertelt het verhaal over de Japanse Rika die naar Nederland kwam om tijdelijk in het Okura in Amsterdam te werken. Wanneer haar werkdienst erop zat, deed ze vaak een drankje in café ’t Mannetje. Zo ontstond er een band met eigenaar John en zijn vrouw. Toen Johns vrouw kwam te overlijden, wachtte Rita volgens Japans gebruik de eerste drie rouwmaanden. Na die drie maanden wilde Rika het niet langer voor zich houden en verklaarde ze de liefde aan John. De Amsterdamse John en de Japanse Rika werden een stel en vormen nu de nieuwe basis van café ’t Mannetje.

Wash, Cut, Set
Inge Meijer weet in deze documentaire op aandoenlijke, komische  en toch ook confronterende wijze dementerende hoogbejaarden in beeld te brengen die (een poging wagen om) een kappersbeurt te ondergaan. De kijker ziet het gebeuren alsof de camera in een spiegel is veranderd. Meneer Klaassen wordt er meerdere keren op geattendeerd dat hij tijdens de knipbeurt niet zijn bril op mag zetten en lijkt zijn vorige acht pogingen daartoe alweer vergeten te zijn. Een andere man duikelt herhaaldelijk met gesloten ogen voorover, terwijl een bejaarde vrouw achter hem met krulspelden relaxt onder een droogkap zit. Lachwekkend zeker, maar ook een film die je flink raakt. Pijnlijk confronterend is het einde waarbij alle namen van de hoofdrolspelers in beeld worden gebracht met achter de meesten een overlijdenskruisje.

Lach, huil, huiver en vergeet niet te stemmen!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>