Archief van » Mirte

Cheap Thrills

Young Art Festival 2015, Cheap Thrills, Nora Wilbrink

Cheap Thrills rocken op de Young Art Stage. Foto: Nora Wilbrink

Vuige metal en keiharde punk scheerde over het Young Art Podium. Binnen de kortste keren ontstaat er een mega-moshpit in het publiek. De vrouwelijke bandleden spelen keiharde muziek met ballen en bespelen het publiek als marionetten. Geen probleem voor Cheap Thrills.

Lees verder

All you need is loof

Young Art Festival Studio IT

Jan en de IT rookies zijn bezig om de boom tot leven te wekken

Het was al bekend dat hippies graag festivals bezoeken en dat zij graag bomen knuffelen. Op Young Art Festival kunnen ze hun twee hobby’s combineren. Maar ook niet-hippies zijn welkom om alle bomen te komen knuffelen.Jan van Kampen, de Young Art Nerd, heeft namelijk met zijn IT-rookies van Young Art Studio een systeem opgezet waardoor de boom reageert op elke knuffel die hij (zij?) krijgt en ook daadwerkelijk terugknuffelt. En wat wil een mens dan nog meer? All you need is love, eh, loof.

Lees verder

Baskerville sluit Young Art af

Door Mirte Brethouwer

Baskerville begon het eind van het festival met een relaxsessie. De rustige nummers werden begeleid met melodieus gezang van een van de twee, of soms door beide zangers. De zangeres vertolkte de langzamere liedjes, en de zanger de wat hardere. Soms waren er ook nummers zonder zang. Het was ‘als een warme deken’ en ‘een roze wolk’, in ieder geval een fijne intro voor het betere werk dat volgde.

Lees verder

Maison du Bonheur

Door Mirte Brethouwer

Aanvankelijk waren de Nederlandse benen wat stijfjes, en was het veld voor de mainstage wat leeg. Maar toen Maison du Malheur eenmaal op gang kwam, kwamen ook de spieren van het publiek los. Er werd gedanst, en er was een heus rockabilly danspaar in de zaal. Maison du Malheur maakt, anders dan de naam doet vermoeden, geen treurige muziek. Au contraire, het zevental produceert hele gelukmakende, dansbare rhythm and blues. Ze zijn toepasselijk en sfeervol in jaren ’50-stijl gekleed.

Twee gitaren, drie saxofoons, een klarinet, een sousafoon, een drumstel, een piano en een banjo en een afstandsmeter (hè?) komen voorbij. Het is een kakofonie. En met die instrumenten toveren ze nog verbazende geluiden tevoorschijn, de sousafoon maakt het geluid van suizende wind, en de afstandsmeter maakt een piepend geluid, bijna te vergelijken met het geluid van een zingende zaag, en naarmate de zanger zijn hand er dichterbij houdt wordt het geluid hoger.

De muziek wordt steeds meeslepender, en de sousafonist gaat zo in zijn spel op dat zijn haar uit de knot raakt en voor zijn gezicht valt. Het deert hem niet. De goede vent is zo groot als een boom en met het grote goudkleurige instrument om hem heen lijkt hij wel een reus. In zijn solo gaat hij helemaal los en weet hij met instrument en al een headbang uit te voeren.

Na een kwartier moeten de heren al stoppen, of misschien leek het alleen zo kort. Of we nog een liedje wilden. Nee, nog een stuk of acht, alstublieft.

Padvinder in de geheime orde van Puck.

Door Mirte Brethouwer

Al voor aanvang staat er een lange rij voor het texthuisje. Het past allemaal maar net. Als de bankjes bezet zijn, nemen mensen plaats op de grond, op kussens, en als de grond ook helemaal vol zit, nemen er nog een aantal mensen plaats in de deuropening. De mensen die te laat aankomen moeten door de ramen en kieren van het huisje meeluisteren. Ook Raoul laat heel even op zich wachten, omdat hij nog in de Bieb 360 aan het voorlezen is.

 

Lees verder

Proost op wat er morgen niet is

Door Mirte Brethouwer

Er was wat verwarring ontstaan: Marco Martens, het is theater, maar op een muziekpodium? De omschrijving maakt het ook niet veel duidelijker: woordkunst, met multimuzikanten. Toch klopt deze beschrijving wel, Marco is rapper, zanger en dichter. Hij draagt zijn teksten afwisselend voor, met of zonder muzikale begeleiding. Tekst wordt afgewisseld met de muziek van de gitaristen, die in het stuk HARM ook enkele andere instrumenten oppakken.

 

Lees verder

Op de knieën voor Cata.Pirata

 

Door Mirte Brethouwer

De exotische Cata.Pirata is met haar formatie Skip&Die dit jaar wederom afgedaald naar Young Art. En ze hebben het nog. Heel Westerhout ging helemaal loco op de dreunende beats. De muziek van Skip&Die is moeilijk te omschrijven, en misschien is het meer een gevoel dan een stijl- het is jungle en India en beats en drums en een sitar en Spaans, Portugees, Afrikaans, Engels. Het is alles, het is geweldig.

 

Lees verder

Volle bak in de YAKFA Cinema

Door: Mirte Brethouwer

Tijdens de allereerste voorstelling in de YAKFA Cinema is het al meteen volle bak. De twee winnaars van de Young Art Korte Film Award in de categorie amateur werden vertoond: Zehma Amnesia en Cold Spoon.

Lees verder

I wanna be your sigarette, babe

Door: Mirte Brethouwer

De ruwe stem van Kraaijeveld en de snerpende (en glimmende!) gitaar van Nicola lokken steeds meer mensen weg van de Knopera naar de Young Art Stage. Echt Young zijn de heren al niet meer. Frank Kraaijeveld is de zanger van de Bintangs, de welbekende Rockband die is opgericht in 1961(!). Marco Nicola is de zanger en gitarist van de misschien wat minder bekende Trembling Highburys.

Lees verder

De bioscoop die door Beverwijk zwerft

Een tijd geleden stond hij nog op het strand, bij Timboektoe. Toen verhuisde hij naar het plein voor de grote bioscoop Cineworld, en nu staat hij op het festivalterrein van Young Art. Het gaat over de YAKFA Cinema, de houten ‘doos’ die gedragen wordt door een metalen gevaarte en fungeert als minibioscoop.

 

Lees verder